نتونستم، نتونستم قد رعناتو ببينم

آخه چشمي كه پر آبه فرصت ديدن نداره

نتونستم گل سرخي واست از باغچه بچينم

آخه دستي كه بلرزه جرأت چيدن نداره

ترس ديدن يا شنيدن كه ميخواست بده به بادم

سايه اي بود سرد و سنگين رو يه ذره اعتمادم

چه شبايي تو اتاقم واسه تو نامه نوشتم

جاي تو نامه رو خوندم ، آخر از نامه گذشتم

از همون روز كه تو رفتي ، بي تو اما با تو بودم

ياد تو چون خون رگهام جاري بوده تو وجودم

از همون روز كه تو رفتي.....

غافل از اينكه تو قلب مهربونت جايي داشتم

اگه زودتر ميدونستم دست رو دستام نميذاشتم

اگه زودتر ميدونستم.....

اگه روزي روزگاري بشه باز تو رو ببينم

وحشت از دنيا ندارم كه گل سرخ بچينم

اگه روزي روزگاري بشه باز تو رو ببينم

گل سرخي نميمونه كه نخوام برات بچينم

بر گرفته از : http://shabzade.blogsky.com